Dünyanın en küçük köpek ırklarından biri olan Chihuahua'ların (şivava) genetik geçmişine ilişkin şaşırtıcı bir bulgu ortaya çıktı. The Independent tarafından aktarılan araştırmaya göre kökeni Meksika'ya dayanan Chihuahua’ların ataları, Kuzey Amerika’ya özgü yabani çakallardan genler taşıyor.
Araştırmacılar, çakal genlerinin Chihuahua soyuna kazara karışmış olabileceğini değerlendiriyor. Bir diğer ihtimal ise iki hayvanın geçmişte belki de çok sayıda nesil önce bilinçli olarak çiftleştirilmiş olması.
Gri kurttan biraz daha küçük olan çakallar, Kuzey Amerika'ya özgü yabani ve bölgeci bir köpek türü olarak biliniyor. Chihuahua'larda çakal DNA'sına rastlanması ise evcil köpeklerin genetik çeşitliliğinin ve tarih boyunca geçirdiği değişimlerin ne kadar karmaşık olabildiğini bir kez daha ortaya koyuyor.
Chihuahua'lar küçük vücutlarına rağmen cesur, bağımsız ve çevik karakterleriyle tanınıyor. Aynı zamanda eğitime ve itaate de yatkın olabilen ırk, klasik anlamda hareketsiz bir kucak köpeği görüntüsünden oldukça uzak özellikler gösterebiliyor. Yeni genetik bulguların bu karakter özelliklerini kısmen açıklayabileceği değerlendiriliyor.
Araştırmada çakal genleriyle davranış özellikleri arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi kurulduğuna dair bilgi yer almıyor. Araştırmacılar, yeni genetik tekniklerin etkinliğini test etmek amacıyla köpek ve insan genomlarındaki eski genetik izleri inceledi. Genom, canlı hücrelerde bulunan DNA'nın tamamını ifade ediyor.
Araştırma kapsamında Amerika kıtasıyla bağlantılı Chihuahua ve yine Meksika kökenli xoloitzcuintli, yaygın adıyla xolo ırkı üzerinde çalışıldı. Xolo, genellikle tüysüz yapısı ve mesafeli karakteriyle tanınıyor.
Amerika kıtasında günümüzde yaşayan köpeklerin önemli bir bölümü, 15. yüzyıldan itibaren başlayan kolonileşme sürecinde bölgeye getirilen Avrupa köpeklerinden geliyor.
Daha önce gerçekleştirilen araştırmalar ise Chihuahua ve xolo ırklarının, Avrupalıların kıtaya gelişinden önce Amerika'da yaşayan köpeklerden az miktarda genetik miras taşıdığını göstermişti.
Yeni çalışmada xolo üzerinde gerçekleştirilen genetik analiz, Avrupa köpekleriyle Kolomb öncesi döneme ait köpeklerin yaklaşık 1700 yılında çiftleştiğine işaret ediyor. Bulgular, erken dönem Meksika'da Avrupalı ve yerli nüfusların yaklaşık aynı zamanlarda karıştığını gösteren kanıtlarla da örtüşüyor.
Araştırmacılar daha önce Amerika kıtasında yaşamış eski evcil köpeklerin kalıntılarından elde edilen DNA örneklerinde de çakal kökenine ilişkin kanıtlara ulaşmıştı.
Köpeklerin diğer köpekgillerden genetik olarak tamamen kopmuş olmaması, farklı türlerin başarılı biçimde çiftleşebilmesine olanak tanıyor. Yabani çakallar ve kurtların özellikle kurt benzeri davranış özelliklerinin avantaj sağladığı bölgelerde doğal yollarla melezleştiği biliniyor. Ayrıca Brezilya'da kısa süre önce bir köpek-tilki melezi tespit edildiğine ilişkin bir rapora da dikkat çekiliyor.
Ancak çakal genlerinin Chihuahua soyuna tam olarak ne zaman dahil olduğu henüz bilinmiyor. Farklı köpek ırklarının ayrıntılı geçmişini yeniden oluşturmak, yeterli tarihsel belgenin bulunmaması nedeniyle oldukça güç.
Çakal genlerinin varlığı, Chihuahua'ların neden son derece küçük olduğu sorusunu da beraberinde getiriyor. Araştırmacılara göre cevabın önemli bir bölümünü insanların uyguladığı seçici yetiştirme yöntemlerinde aramak gerekiyor.
Genetik analizler, neredeyse bütün küçük köpek ırklarının hücre büyümesini ve dolayısıyla vücut boyutunu etkileyen insulin like growth factor 1 (IGF1) geninde ortak bir mutasyon taşıdığını gösteriyor. Bu mutasyonu taşıyan küçük köpeklerin seçilerek yetiştirilmesinin, köpeklerin evcilleştirilmesinin oldukça erken dönemlerinde başlamış olabileceği belirtiliyor.
Derinlemesine Analiz, Teyitli Haber! Tıkla ve favori kaynağın yap.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
11:55
İLGİLİ HABERLER
YORUM YAZ