NASA’nın yarım yüzyılı aşan aranın ardından insanlı Ay görevlerine dönüşünü simgeleyen Artemis 2 yolculuğunda önemli bir eşik geride bırakıldı.
1 Nisan’da Orion uzay aracıyla fırlatılan dört kişilik mürettebat, Dünya ile Ay arasındaki mesafenin yarısını geçti. Yani artık teknik olarak Ay’a, Dünya’dan daha yakın bir noktadalar. Bu haber yazılırken uzay aracının Ay’a uzaklığı yaklaşık 175 bin kilometre seviyesindeydi.
Astronotlar için bu anın duygusal bir karşılığı da vardı. Ay’ı artık çıplak gözle görmek mümkün.
Görev uzmanı Christina Koch, kenetlenme kapağından baktıklarında Ay’ın net şekilde göründüğünü söyledi. Koch’un sözleri biraz da o anın heyecanını yansıtıyordu:
“Şu anda kenetlenme kapağından Ay'ı görebiliyoruz. Çok güzel bir manzara. (Ay’ın) uzak tarafını giderek daha fazla görüyoruz ve burada olmak gerçekten heyecan verici.”
Planlara göre ekip 6 Nisan’da Ay’ın arka tarafından dolanacak. Bu manevra sırasında Orion’un Dünya’dan uzaklığı 406 bin 773 kilometreye ulaşacak.
Bu gerçekleşirse insanlığın uzayda ulaştığı en uzak mesafe rekoru kırılmış olacak. Önceki rekor, 1970 yılında Apollo 13 astronotlarının ulaştığı yaklaşık 400 bin kilometreydi.
Ancak görevdeki tek konuşulan konu manzara değildi Görevin dördüncü gününde mürettebat, Orion kapsülündeki tuvaletten gelen alışılmadık bir kokuyu Houston’daki görev kontrol merkezine bildirdi. Kokunun tarifiyse oldukça ilginçti.
Astronot Christina Koch, kokunun biraz elektrikli bir ısıtıcının ilk çalıştırıldığında yaydığı o tanıdık yanık kokusuna benzediğini söyledi.
İlk değerlendirmelerde bu kokunun tuvalet bölümündeki yalıtım malzemesinden kaynaklanabileceği düşünülüyor. Ancak ekip, bunun kesin bir tespit olmadığını da özellikle vurguladı.
NASA yetkilileri ise şimdilik ciddi bir risk görülmediğini açıkladı. Tuvaletin kullanılmaya devam ettiği ve sorunun kaynağının analiz edildiği belirtiliyor.
Orion’daki küçük teknik aksaklıklar bununla da sınırlı kalmadı Görev sırasında atık yönetim sisteminde de kısa süreli bir problem yaşandı. Uzay aracındaki atık boşaltım sistemi çalışmayınca mühendisler farklı bir çözüm önerdi.
Astronotlardan, uzay aracının yönünü değiştirerek idrar tahliye nozulunu Güneş’e çevirmeleri istendi. Amaç sistemi ısıtarak oluşan tıkanıklığı gidermekti.
Ekip bu manevrayı manuel olarak gerçekleştirdi. Bu süreç aynı zamanda Orion’un derin uzayda insanlı kullanımına dair önemli bir test olarak değerlendiriliyor.
NASA mühendisleri her gün yeni veriler toplandığını söylüyor. Açıkçası bu görev biraz da sistemlerin gerçek uzay koşullarında nasıl davrandığını görmek için yapılıyor.
Orion kapsülü çok geniş bir yer değil. Yaklaşık iki minibüs büyüklüğünde bir hacimden söz ediyoruz.
Dört astronot burada 10 gün boyunca hem bilimsel çalışmalar yürütüyor hem de günlük yaşamlarını sürdürüyor.
Görev için uzay aracına 58 tortilla, 43 kahve porsiyonu, barbekü et ve çeşitli soslar yüklendi. Modern bir tuvaletin bulunması ise Apollo dönemine kıyasla önemli bir yenilik sayılıyor.
Gerçi, tuvaletten gelen o koku düşünüldüğünde sosları —özellikle acılı olanları— biraz dikkatli kullanmak gerekebilir.
Astronotlar mikro yerçekimi ortamında her gün 30 dakika egzersiz yapıyor. Dinlenme zamanı geldiğinde ise duvarlara sabitlenen uyku tulumlarında uyuyorlar.
Google Play
App Store
11:06
