Akaryakıt istasyonlarındaki tabela fiyatları her geçen gün yükselirken, sürücülerin yakıt tasarrufu yapmak için girdiği arayışlar da giderek daha pahalı ve riskli hale geliyor. Kimileri motor yağına kimyasal katkılar döküyor, kimileri motor beynine yazılım attırmak için sanayi köşelerinde servet harcıyor. Oysa yakıt tüketimini belirleyen asıl şey kaputun altındaki karmaşık motor teknolojisi değil; aracınızın yolla ve rüzgarla girdiği o amansız fiziksel savaştır. İster modern bir Crossover kullanıyor olun, ister eski model bir sedan... Otomotiv mühendislerinin ve deneyimli sanayi ustalarının çok iyi bildiği ama size satacakları bir ürün olmadığı için pek dillendirmedikleri, tamamen "bedava" olan ve saniyeler içinde gösterge panelinizdeki yakıt ortalamasını %15'e kadar aşağı çekecek yöntemler olduğunu biliyor muydunuz?
Bir otomobilin hareket etmesi için motorun ürettiği gücün (yakıtın) büyük bir kısmı aracı ileri itmek için değil, dış etkenlere "direnmek" için harcanır. Bu dirençlerin en büyük iki düşmanı; lastiklerin asfaltla olan sürtünmesi ve aracın kasasının havayı yarma çabasıdır. Çoğu sürücü, aracının neden fabrikada belirtilen katalog verilerinden çok daha fazla yaktığını anlayamaz ve suçu hep trafik sıkışıklığına atar. Oysa asıl suçlu, kendi ellerimizle yarattığımız, aracın aerodinamiğini bozan ve motoru boğarak adeta "sırtında kum torbasıyla koşmaya" zorlayan o küçük ama ölümcül alışkanlıklarımızdır.
Yakıt tasarrufu sağlamanın en kesin, en hızlı ve tamamen bedava olan birinci kuralı lastik basınçlarını optimize etmektir. Birçok sürücü lastik havasını aylarca kontrol etmez veya sırf "araç çukurlarda yumuşak hissettirsin" diye basıncı bilerek düşük tutar.
İşte bu, yakıt deposuna yapılmış bir suikasttır. İnik bir lastik yola daha fazla yayılır, asfaltla temas yüzeyi artar. Bu durum "Yuvarlanma Direncini" devasa boyutlara taşır. Motor, o inik ve sakız gibi yola yapışan lastiği döndürebilmek için fazladan güç (yakıt) harcamak zorunda kalır. Yakıt tüketimini anında düşürmek için aracınızın şoför kapısının içinde veya depo kapağında yazan "Eco" veya "Yüklü Araç" basınç değerini kullanın. Fabrika verisinin 2-3 PSI (bar) üzerine çıkmak, lastiğin yola temas eden yüzeyini küçültür, sürtünmeyi inanılmaz derecede azaltır ve aracın yolda adeta yağ gibi kaymasını sağlar. Sadece bu bedava işlem bile yakıt ortalamanızı %5 oranında aşağı çeker.
Yaz aylarında yakıt tasarrufu yapmak isteyenlerin düştüğü en büyük hata, "Klima motoru yorar ve çok yakıt harcatır, en iyisi camları açıp püfür püfür gideyim" yanılgısıdır. Fizik kuralları bu konuda çok acımasız ve net bir çizgi çizer: Hız!
Klima kompresörü gerçekten de motordan güç çeker ve yakıtı artırır. Eğer şehir içinde dur-kalk trafiğindeyseniz ve hızınız 50-60 km/s'nin altındaysa, camları açıp klimayı kapatmak mantıklı bir tasarruf yöntemidir. Ancak otoyola çıkıp hızınızı 70-80 km/s'nin üzerine çıkardığınız anda açık camlar arabanız için tam bir felakete dönüşür. Açık camlardan içeri dolan rüzgar, arabanın içinde bir "Paraşüt Etkisi" yaratır. Aracın aerodinamiği (rüzgarı yarma katsayısı) tamamen bozulur ve rüzgar aracı arkaya doğru çeker. Otoyol hızlarında açık camların yarattığı bu "Rüzgar Direncini" yenmek için motorun harcadığı ekstra yakıt, klimanın harcayacağı yakıttan çok daha fazladır! Uzun yolda camları sımsıkı kapatın ve klimanızı kısık ayarda açın; deponuz size teşekkür edecektir.
Otomobil üreticileri, araçları tasarlarken aerodinamik sürtünme katsayısını düşürmek için milyonlarca dolarlık rüzgar tüneli testleri yaparlar. Ancak biz o aracı satın aldıktan sonra tavanına kocaman, içi boş bir portbagaj (tavan sepeti/çantası) veya bisiklet taşıyıcı takıp aylarca öyle gezeriz.
Tavandaki o ekipman, aracın rüzgarı yarma yeteneğini kelimenin tam anlamıyla mahveder. Boş bir tavan barı veya portbagaj, 100 km/s hızla giderken yakıt tüketiminizi anında %10 ila %15 oranında artırır. İhtiyacınız olmadığı dönemlerde tavandaki tüm aksesuarları acilen sökün. Aynı kural bagajınız için de geçerlidir. Piknik sandalyeleri, alet çantaları, kışlık zincirler, damacanalar... Bagajınızda unuttuğunuz her ekstra 50 kilogramlık ağırlık, şehir içi trafiğindeki her kalkışta motorun daha fazla efor sarf etmesine neden olur. Arabanız bir depo değil, ulaşım aracıdır; onu hafifletin.
Özellikle kış aylarında veya kısa molalarda birçok sürücü, "Motoru kapatıp yeniden çalıştırmak daha çok yakıt harcar" efsanesine inanarak aracı dakikalarca rölantide çalışır vaziyette bırakır.
Bu, karbüratörlü eski nesil araçlardan kalma, günümüz teknolojisi için tamamen çürümüş bir bilgidir. Modern enjeksiyonlu motorlarda, aracı yeniden çalıştırmak (marş basmak) sadece 1-2 saniyelik bir yakıt püskürtmesi gerektirir. Eğer bir yerde (kırmızı ışık, hemzemin geçit, birini beklerken) 10 saniyeden fazla sabit duracaksanız, motoru kapatmak (veya Start-Stop sistemini aktif kullanmak) rölantide beklemekten her zaman daha kârlıdır. Ayrıca sabahları aracı çalıştırıp olduğu yerde 5 dakika "ısınmasını" beklemek de yakıtı çöpe atmaktır. Modern motorlar, hareket halindeyken (ilk birkaç kilometre düşük devirde kullanarak) çok daha hızlı, güvenli ve ekonomik bir şekilde çalışma ısısına ulaşırlar. Gereksiz rölanti, cebinizdeki paranın egzozdan duman olup uçmasıdır.
Google Play
App Store
