Modern havalimanları, yerin altında devasa ve inanılmaz derecede hızlı işleyen bir otoyol ağına sahiptir. Check-in bankosunda görevliye teslim ettiğiniz valiziniz, sadece düz bir bant üzerinde uçağa kadar gitmez. Yerin altındaki kilometrelerce uzunluktaki taşıyıcı bantlarda (BHS - Baggage Handling System) saniyede metrelerce hızla ilerler, dönemeçleri geçer ve devasa bir labirentin içinde yolunu bulur. Peki, binlerce valiz arasından o sistem sizin çantanızın "İstanbul - Londra" uçağına gideceğini nasıl bilir? İşte tüm o sihir, görevlinin valizin sapına yapıştırdığı o uzun barkodlu etikette gizlidir. Ancak sizin geçmiş uçuşlardan hatıra kalsın diye koparmadığınız o eski etiketler, yeraltındaki o kusursuz robotik beyni tamamen felç eder.
Siz check-in kontuarından uzaklaştıktan sonra valiziniz karanlık tünellere doğru yola çıkar. Bu tünellerin belirli kavşak noktalarında "ATR" adı verilen devasa tarayıcı tüneller bulunur.
Bu tarayıcılar, market kasalarındaki gibi tek bir lazerden oluşmaz. Valizin altı, üstü ve yanları dahil olmak üzere her açısını tarayan, 360 derecelik çok güçlü ve ultra hızlı lazer sensörlerle donatılmışlardır. Valiziniz bu tünelden geçerken (ki bu sadece saliseler sürer), lazerler o günkü uçuşunuza ait ana barkodu okur ve bant sistemine "Bu valizi sağdaki yola yönlendir, Londra uçağının konteynerine gitsin" komutunu verir. Sistem kusursuzdur; ancak sadece tek bir net bilgi gördüğünde.
Eğer sık uçan biriyseniz ve valizinizin üzerinde geçen aydan kalan "Paris" etiketi, yaz tatilinden kalan "Antalya" barkodu veya sapında minik, kare şeklindeki o yedek "Bingo Tag" (bagaj takip barkodu) etiketleri duruyorsa, sorun tam o lazer tünelinde başlar.
Lazerler valizinizi taradığında, tek bir saniye içinde birden fazla uçuş barkodu ile karşılaşır. Sistem, hangisinin bugünkü güncel uçuş olduğunu ayırt edemez. Geçmiş uçuşun barkodunu okuyan bilgisayar, "Bu uçuş dün yapılmış" veya "Böyle bir uçak şu an yok" diyerek alarm verir. Havalimanı güvenlik algoritması riske girmemek için, kafasını karıştıran bu valizi otomatik olarak ana hattan çıkarır ve "Manuel İnceleme" adı verilen bir yan banda fırlatır.
Manuel inceleme bandına düşen bir valiz, otonom sistemden tamamen çıkmış demektir. Artık bir havalimanı personelinin o valizin yanına gitmesi, üzerindeki 4-5 farklı eski etiketi tek tek gözüyle incelemesi, bugünkü tarihi bulması ve el terminaliyle doğru barkodu okutarak valizi tekrar sisteme sokması gerekir.
Eğer havalimanı çok yoğunsa (bayram tatilleri, yaz sezonu) bu manuel işlem dakikalar, bazen yarım saat sürebilir. Bu gecikme yaşanırken, sizin bineceğiniz uçağın bagaj kapıları kapanır ve uçak pistten havalanır. Siz Londra'ya inersiniz, valiziniz ise İstanbul'da manuel ayrım odasında bir görevlinin eski etiketleri sökmesini bekliyordur. Birkaç gün sonra valiziniz size ulaştırılır ama tatilinizin ilk günleri çoktan zehir olmuştur.
Bazı yolcular eski bagaj etiketlerini bir "Statü Sembolü" veya "Çok seyahat eden biri" imajı yaratmak için özellikle sökmezler. Bu, yapılabilecek en büyük seyahat hatasıdır.
Valizinizin hızlı, güvenli ve tam zamanında uçağa ulaşması için tek bir altın kural vardır: Check-in bankosuna yaklaşmadan önce valizinizin üzerinde, yanlarında veya tekerlek kısımlarında bulunan, geçmiş uçuşlara ait ana barkod etiketlerini ve o küçücük kare "barkod çıkartmalarını" tamamen söküp atın. Valiziniz lazer okuyucuların karşısına sadece o günkü uçuşunuzun pırıl pırıl, tek ve net barkoduyla çıkmalıdır. Uçağa binerken aklınızın bagaj bölümünde kalmaması için, valizinize her zaman temiz bir sayfa açın.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
12:00
YORUM YAZ