Kategoriler
UYGULAMALAR
İstanbul
Geçtiğimiz sezon Galatasaray’ın başına bela olan Kocaelispor, bu kez duvara tosladı. Galatasaray rakibine karşı bol pozisyon buldu, iyi bir oyun ortaya koydu ve şiddetli bir baskı kurdu. Ancak sarı-kırmızılı ekip hâlâ bitiricilik konusunda sorun yaşıyor. Osimhen’in yokluğu da bu eksikliği derinden hissettiriyor.
İlk 45 dakikada iki takımın da birer topu direkten döndü. İkinci yarıda pozisyonlara girmeye devam eden Galatasaray’ın golü ise beklenmedik şekilde Abdülkerim’den geldi. Kaptan, takımına galibiyeti getiren isim oldu.
Sarı-kırmızılı takımda ilk kez ilk 11’de başlayan Deniz Gül parmak ısırttı. Sırtı dönük oyundaki performansı beğeni topladı. Hatta Deniz’in santrfor arkasında görev yapması hâlinde daha verimli olabileceğini düşünüyorum.
Leao da Deniz gibi ligde uzun süre forma giydi. Tehlikeli paslarıyla Kocaelispor savunmasını zorladı. Birçok pozisyona girdi ancak son vuruşlarda istediği sonucu alamadı. Trabzonspor maçında daha organize bir Galatasaray izlersek, Leao’nun pasları da final niteliği taşıyacaktır.
Sezona kötü başlayan Barış Alper Yılmaz’dan vazgeçmeyen ve ısrarla forma veren Okan Buruk, Kocaelispor karşısında da Barış’ı 90 dakika sahada tuttu. Sara oyundan çıktı, Batrakov ise 8 numara pozisyonunda görev almak üzere sahaya girdi. Sırf Barış’a kadroda yer açmak için bu kadar oyuncunun mevkisiyle oynamak bana göre doğru bir yaklaşım değil.
İşte tam bu noktada “forma adaleti nerede?” sorusu da gündeme geliyor.
Kesik yiyen Sane ise oyuna sonradan girdikten sonra orta sahayı dikine geçebilen tek oyuncuydu. Eğer Okan Hoca, Sane’yi yeniden kazanmak adına böyle bir tercih yaptıysa, aynı yaklaşımı Barış Alper için de göstermeli. Sadece Başakşehir maçında yedek bırakmakla bu iş olmaz. Kaldı ki o karşılaşmada da sakatlık etkisi vardı.
Bazı doğruların içinde yanlışlar da barınıyor. Galatasaray kazanıyor olabilir, ancak forma adaletine dair soru işaretleri büyümeye devam ediyor.
