Derinlemesine Analiz, Teyitli Haber! Tıkla ve favori kaynağın yap.
Çağımızın en büyük sorunlarından biri de bu değil mi? Yaşadığımız her şeyi birilerine anlatmak, her kararımız için akıl almaya çalışmak... Yalnızlığımızı gidermek, onay görmek, hatta bazen düşünmekten yorulduğumuzda zihnimizin yükünü başkalarının omuzlarına bırakmak.
Oysa fark etmeden kendi iç mekanizmamızı kaybetmeye başlıyoruz. Çünkü aklımızı sürekli başkalarından ödünç alırsak, bir süre sonra kendimiz olmaktan çıkarız. Kendimize ait bir yolumuz, bir hedefimiz, bir pusulamız kalmaz. Başkalarının doğrularıyla yön bulan insan, sonunda kendi sesini duyamaz hâle gelir. Ve insan, kendi sesini kaybettiğinde en büyük yalnızlığı yaşamaya başlar.
Belki de bu yüzden aklımızı geri almalıyız. Televizyonlardan, telefonlardan, boş konuşmalardan, kalabalık ama ruhsuz masalardan... Kendimizi doldurabilmek için önce içimizde biriken fazlalıkları boşaltmalıyız.
Kitaplara sığınmalı, yollara düşmeli, seyahat etmeli, tefekkür etmeli; kendimizle yeniden tanışmalıyız. Çünkü arayan insan, er ya da geç kendi yolunu bulur.
Bir de sevgimizi güçlendirmeliyiz. Kendimize, hayata, insanlara ve Yaradan'a duyduğumuz sevgiyi...
Çok sevdiğim bir filmde şöyle bir söz vardı: "Sürekli aynı istasyonda durursan çürürsün." Bu yüzden bazen trenlere binmeye cesaret etmek gerekir. Yeni manzaralara, yeni düşüncelere, yeni başlangıçlara...
Ama başkasının biletiyle değil.
Kendi yolculuğunun yolcusu ol. Kendi aklınla düşün, kendi vicdanınla tart, kendi kalbinle hisset.
Yolunuz Hakk'a çıksın, gönlünüz güzelliklerle dolsun.
Vesselam.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
11:10