Derinlemesine Analiz, Teyitli Haber! Tıkla ve favori kaynağın yap.
Hayatta insanı en çok başkaları mı incitir?
Sanmıyorum.
Bence insanın en büyük acısı, kendi kendine yaşattıklarıdır.
Çünkü birçok kırılmanın başlangıcında başkalarından önce kendi tercihlerimiz vardır. Hayat, önümüze sürekli yollar çıkarır. Biz ise o yollar arasından seçim yaparız. Bazen doğruyu, bazen yanlışı... İşte o seçimler zamanla karakterimizi, ilişkilerimizi ve kaderimize yön veren alışkanlıklarımızı oluşturur.
Bu yüzden yaşadığımız her tecrübeyi hafızamıza not etmeliyiz.
Çünkü hayatta karşımıza çıkan her insan, her olay ve her imtihan bize bir şey öğretmek için gelir. Kimi zaman bir mutlulukla büyürüz, kimi zaman bir hayal kırıklığıyla. Fakat her ikisi de bizi biraz daha olgunlaştırır.
Asıl mesele, yaşadığımızı anlayabilmektir.
İnsan aynı hatayı tekrar etmeye başladığında, aslında sadece bir davranışı değil, çözülmemiş bir döngüyü de tekrar eder. Aynı yerde kalmak bazen dış şartlardan değil, kendi içimizde kıramadığımız zincirlerden kaynaklanır.
O zinciri kırabildiğimiz gün ise düğümün nerede atıldığını görmeye başlarız.
Büyüklerimizin sıkça söylediği bir söz vardır:
"Senin olan, er ya da geç seni bulur."
Bu söz, yalnızca bir teselli değildir; aynı zamanda sabrı hatırlatan bir bakış açısıdır.
Kur'an-ı Kerim'de de insanın aceleciliğine dikkat çekilir: "İnsan pek acelecidir." (İsrâ Suresi, 11)
Belki de bugün en çok unuttuğumuz şey budur.
Hemen olsun istiyoruz.
Hemen gerçekleşsin...
Hemen değişsin...
Oysa hayatın birçok hediyesi, sabrın içinde saklıdır.
Sakinlikle karşılanan her imtihan, tefekkürle değerlendirilen her olay ve teslimiyetle taşınan her yük, insanın ruhunda sessizce bir olgunluk inşa eder.
Bu yüzden son zamanlarda kendime sık sık şu duayı ediyorum:
"Bana ait olan bütün güzellikler; hayırla, kolaylıkla, sağlıkla ve huzurla karşıma çıksın."
Ne kadar sade ama ne kadar derin bir dua...
İnsan, başkaları için dua ettiği kadar kendisi için de dua etmeyi bilmeli. Çünkü dua sadece istemek değildir; aynı zamanda kalbin yönünü Allah'a çevirmektir.
Belki de çağımızın en zor başarısı budur.
Yozlaşmanın normalleştiği, iyiliğin bazen saflıkla karıştırıldığı, hızın sabrın önüne geçtiği bir dünyada vicdanını diri tutabilmek...
Kalbini kirletmeden yaşayabilmek...
Merhametini kaybetmemek...
İşte gerçek başarı bana göre budur.
Çünkü insanın kazandığı en büyük zafer, başkalarını yenmesi değil; kendi nefsini, öfkesini ve tekrar eden yanlışlarını aşabilmesidir.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
15:16