Dünyanın farklı noktalarında yaşanan isyanlar, sokaklarda birbirinden çarpıcı görüntülere sahne oluyor. Ancak bu görüntüler arasında özellikle dikkatimi çeken bir ayrıntı var: Süper kahraman kostümleriyle sokağa çıkan, kaosun ve çatışmanın ortasında bu kostümlerle görünen insanlar…
İnsan ister istemez düşünüyor: Ekonomik krizle başladığı söylenen bir isyanın ortasında neden bir süper kahraman kostümü giyilir? Bunun sembolik bir anlamı mı var, yoksa yalnızca dikkat çekmenin farklı bir yolu mu? Gelin, bu sorunun üzerinde biraz beyin fırtınası yapalım.
Çünkü bazen asıl mesele, gözümüzün önünde gerçekleşen olaydan çok, o olayın bize nasıl sunulduğudur.
Elbette ekonomik sıkıntılar, yaşam koşulları, sağlık hizmetlerine erişim, hak, hukuk ve adalet talepleri toplumların gerçek sorunlarıdır. İnsanların itiraz etmesi, seslerini duyurmak istemesi de toplumsal hayatın bir parçasıdır. Fakat bütün bunların yanında, meydanlarda ortaya çıkan sembolleri, kullanılan dili, şiddetin nasıl görünür hâle geldiğini ve olayların hangi mesajlarla yayıldığını da sorgulamak gerekir.
Peki, süper kahraman kostümleri bize ne anlatıyor?
Süper kahramanlar, özellikle çocukların ve gençlerin zihninde çoğu zaman iyiliği, gücü, kurtarıcı olmayı ve adaleti temsil eder (!) Bu karakterler, yıllardır popüler kültürle zihinlere dayatıldı. Böyle bir sembolün toplumsal bir olayın ortasında kullanılması, ister istemez görüntünün etkisini değiştiriyor. Burada durup düşünmek gerekiyor.
Asıl tehlike, gençlerin neye itiraz ettiğinden çok, itiraz ederken hangi davranışları normalleştirdiğini sorgulamalıyız.
Gençler elbette haklarını aramalı, adaletsizliğe karşı ses çıkarmalı ve gelecekleri hakkında söz sahibi olmalı. Ancak şiddetin sıradanlaştığı, öfkenin bir kimliğe dönüştüğü ve kaosun bir mücadele yöntemi gibi sunulduğu ortamlarda başka bir sorumluluk daha ortaya çıkıyor: Gençlerin öfkesini kim, nasıl ve hangi amaçla yönlendiriyor?
Şiddet, insanın yalnızca sokağını değil, düşünme biçimini de değiştirebilir. Sürekli çatışmanın içinde kalan bir toplumda güven duygusu zedelenebilir; aile, çalışma hayatı, komşuluk ve dayanışma ilişkileri zarar görebilir. İnsanların birbirine saygı duyması, farklı düşünceleri dinlemesi ve ortak bir gelecek kurması zorlaşabilir.
Bu nedenle meseleyi yalnızca siyasi değil; psikolojik, sosyolojik ve felsefi boyutlarıyla da ele almak zorundayız. Ve en önemlisi… Bir toplumsal hareketin gerçek nedenleriyle, o hareketin etrafında oluşturulan algıyı birbirinden ayırabiliyor muyuz?
Hükümetlerin yıpratılması, siyasi dengelerin değişmesi veya kurumların zayıflaması, toplumsal hareketlerin sonuçları arasında yer alabilir.
Sorgulamak, her şeyin arkasında gizli bir el aramak değildir. Sorgulamak, görünenle yetinmemek ama kanıtlanmamış olanı da gerçek ilan etmemektir. Bugün belki de en çok buna ihtiyacımız var.
Hak arayışını savunurken şiddeti sorgulayabilmek, toplumsal talepleri anlamaya çalışırken manipülasyon ihtimalini araştırabilmek ve gençlerin sesini dinlerken onları kaosun içine sürükleyebilecek dinamikleri gözden kaçırmamak gerekiyor.
Çünkü gelecek çocuklar ve gençlerdir. Onlara bırakacağımız en büyük miras yalnızca ekonomik imkanlar ya da siyasi düzen değil; düşünme becerisi, hakikat arayışı, vicdan ve birlikte yaşama kültürüdür.
Süper kahramanların kostümleri bir gün değişir, meydanlardaki görüntüler unutulur. Fakat bir toplumun gençlerine öfkeyle düşünmeyi mi, yoksa düşünerek itiraz etmeyi mi öğrettiği çok daha uzun süre önemini korur.
Asıl mesele, sokaklarda kimin hangi kostümü giydiğinden ibaret değil. Asıl mesele, o kostümün arkasındaki fikirleri yöneten hakikati unutturan insanlara zihinsel kaosu enjekte eden gizli sistemi zayıflatmak olmalı.
Öyleyse soralım: Bir meydanda gördüğümüz görüntüye mi inanıyoruz, yoksa o görüntünün arkasındaki gerçeği gerçekten araştırıyor muyuz? Kur'an ne güzel uyarıyor: "Siz hiç akledmediniz mi?" Allah akledenlerden eylesin vesselam!
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
13:07
