Derinlemesine Analiz, Teyitli Haber! Tıkla ve favori kaynağın yap.
Türkiye önemli bir dönemeçten geçiyor. Yıllardır ülkenin enerjisini, ekonomisini ve toplumsal huzurunu tüketen terör meselesinin sona erdirilmesine yönelik “Terörsüz Türkiye” hedefi, yalnızca bir güvenlik politikası değildir. Aynı zamanda Türkiye'nin ekonomik kaynaklarını, toplumsal enerjisini ve geleceğe ilişkin beklentilerini yeniden şekillendirebilecek tarihi bir süreçtir.
Tam da bu nedenle, bugün karşılaştığımız her toplumsal olayın üzerine biraz daha dikkatli düşünmek gerekiyor.
Son günlerde fındık sezonu nedeniyle Karadeniz'e gelen mevsimlik tarım işçileri üzerinden gündeme gelen bazı haberler ve görüntüler bu açıdan önem taşıyor.
Öncelikle şunu açıkça ifade etmek gerekir: İşçilerin hakları korunmalıdır. Mevsimlik tarım işçileri Türkiye'nin tarımsal üretiminin önemli bir parçasıdır. Her yıl Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan binlerce insan, ekmek parası kazanmak için Karadeniz'e gidiyor. Ordu Valiliği'nin açıklamalarına göre 2026 sezonunda yalnızca Ordu'ya yaklaşık 15 bin mevsimlik tarım işçisinin gelmesi bekleniyor. Devlet de konaklama, sağlık, çocukların eğitimi ve çalışma koşulları konusunda hazırlıklar yapıyor.
Dolayısıyla burada mesele yalnızca “işçi” meselesi değildir.
Bu insanlar aynı zamanda Türkiye'nin farklı bölgelerini birbirine bağlayan ekonomik ve sosyal bir köprüdür.
Şanlıurfa'dan Ordu'ya giden bir işçi yalnızca fındık toplamıyor.
Bir ailenin geçimini sağlıyor.
Bir bölgenin emeğini başka bir bölgenin üretimiyle buluşturuyor.
Aslında Türkiye'nin ekonomik bütünlüğünün en somut örneklerinden birini oluşturuyor.
Bu nedenle ortaya çıkan herhangi bir münferit olayın, bütün bir topluluğa mal edilmesi veya bölgesel kimlikler üzerinden okunması son derece tehlikelidir.
Çünkü bugün fındık bahçesinde yaşanan bir tartışma, yarın sosyal medyada bambaşka bir siyasi anlam kazanabilir.
İşte tam burada provokasyon meselesine dikkat etmemiz gerekiyor.
Türkiye'nin geçmiş tecrübeleri bize çok önemli bir şey öğretti:
Bazen küçük bir kıvılcım, doğru zeminde ve doğru zamanda kullanıldığında büyük bir toplumsal gerilime dönüştürülebilir.
Bu nedenle “Terörsüz Türkiye” sürecinde yalnızca silahlı terör örgütlerinin veya güvenlik tehditlerinin sona erdirilmesine odaklanmak yeterli değildir.
Toplumsal provokasyonlara karşı da aynı ölçüde dikkatli olmak gerekir.
Çünkü terör yalnızca silahla yapılmaz.
Bazen insanların birbirine karşı öfkesini artırmak, farklı bölgelerden gelen vatandaşları karşı karşıya getirmek, sosyal medyada gerçek dışı görüntüleri yaymak veya münferit bir olayı toplumsal bir çatışmanın sembolü haline getirmek de süreci zehirleyebilir.
Burada özellikle sosyal medyanın rolünü küçümsememek gerekiyor.
Bir görüntü.
Bir video.
Bağlamından koparılmış birkaç cümle.
Ve saatler içerisinde binlerce kişiye ulaşan bir paylaşım...
Sonra herkes aynı görüntüyü konuşmaya başlıyor.
Fakat çoğu zaman kimse “Bu olay nerede oldu?”, “Ne zaman oldu?”, “Öncesinde ne yaşandı?”, “Görüntünün tamamı var mı?” diye sormuyor.
İşte provokasyonun en tehlikeli tarafı burada başlıyor.
Daha da önemlisi, provokasyonların yalnızca bugünkü biçimiyle karşımıza çıkacağını düşünmemeliyiz.
Bugün konu mevsimlik tarım işçileri olabilir.
Yarın başka bir yerde bir işçi-işveren tartışması olabilir.
Başka bir gün bir futbol karşılaşması...
Bir belediye uygulaması...
Bir sosyal medya paylaşımı...
Bir üniversitedeki öğrenci tartışması...
Bir yol verme kavgası...
Ya da ekonomik bir anlaşmazlık...
Bunların her biri, eğer kötü niyetli biçimde büyütülürse toplumsal fay hatlarına dokunabilir.
Terörsüz Türkiye sürecini sabote etmek isteyenlerin ille de aynı yöntemi kullanmasını beklememeliyiz.
Tam tersine, süreç ilerledikçe yöntemlerin değişebileceğini hesaba katmalıyız.
Çünkü Türkiye'de toplumsal huzurun bozulması, yalnızca güvenlik açısından değil, ekonomik açıdan da ciddi maliyetler doğurur.
Yatırımcı güveni zedelenir.
Ticaret yavaşlar.
Turizm zarar görür.
Bölgeler arasındaki ekonomik ilişkiler etkilenir.
İnsanların birbirine olan güveni azalır.
Ve en önemlisi, Türkiye'nin geleceğe ilişkin büyük hedefleri tartışmalı hale gelir.
Burada devlete önemli görevler düşüyor.
Her olay hızlı, şeffaf ve tarafsız biçimde araştırılmalı.
Suç varsa suçlu ortaya çıkarılmalı.
Mağdur varsa hakkı korunmalı.
Kim olursa olsun hukuk işletilmeli.
Ama aynı zamanda toplum da hüküm vermeden önce bilgiye ulaşmayı öğrenmeli.
Çünkü bugün Türkiye'nin en fazla ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de budur: Bilgi ile provokasyonu birbirinden ayırabilmek.
Bir olayın gerçek olması, onun nasıl sunulduğunun da önemsiz olduğu anlamına gelmez.
Gerçek bir olay bile bağlamından koparılarak toplumsal gerilimi artıracak şekilde kullanılabilir.
Bu nedenle devlet kurumlarının açıklamaları gecikmemeli; medya kuruluşları teyit edilmemiş görüntü ve iddiaları büyütmemeli; siyasi aktörler ise özellikle kullandıkları dile çok daha fazla dikkat etmelidir.
Çünkü bazı cümlelerin maliyeti, söylendiği anda değil, toplumda oluşturduğu algı üzerinden ortaya çıkar.
Türkiye uzun yıllardır terörün ekonomik ve sosyal maliyetini ödedi. Milyarlarca lira kaynak güvenliğe ayrıldı. Yatırımlar ertelendi. Bölgeler arasındaki ekonomik entegrasyon yavaşladı. İnsanlarımız hayatını kaybetti. Ve bütün bunların yanında toplumda ciddi bir psikolojik yorgunluk oluştu.
Şimdi yeni bir dönem ihtimali ortaya çıkmışken, Türkiye'nin yeniden aynı tartışmaların içine çekilmesine izin verilmemelidir.
Bu, herhangi bir siyasi partiye veya hükümete destek vermek meselesi değildir.
Bu, Türkiye'nin ekonomik ve toplumsal geleceğini koruma meselesidir.
Çünkü terörsüz bir Türkiye, aynı zamanda daha fazla yatırım, daha fazla ticaret, daha fazla üretim ve daha güçlü bir bölgesel ekonomi demektir.
Fındık toplamaya Şanlıurfa'dan giden işçi de Ordu'daki üretici de aynı ekonomik sistemin parçasıdır.
Birinin emeği diğerinin üretimidir.
Birinin kazancı diğerinin maliyetidir.
Ve ikisinin de huzura ihtiyacı vardır.
Bu nedenle tekil olaylardan hareketle bölgesel, etnik veya toplumsal genellemeler yapmak yerine, hukukun gereğini yerine getirmek ve provokasyon ihtimaline karşı soğukkanlı olmak zorundayız.
Önümüzdeki süreçte buna daha fazla ihtiyaç duyacağız.
Çünkü “Terörsüz Türkiye” hedefi ilerledikçe, bu sürecin başarısından rahatsız olan çevrelerin farklı yöntemlere başvurabileceğini göz ardı etmemeliyiz.
Bazen ekonomik bir kriz üzerinden...
Bazen sosyal bir olay üzerinden...
Bazen bir görüntü üzerinden...
Bazen de toplumun hassasiyetlerini hedef alan bir sosyal medya kampanyası üzerinden.
Bu nedenle bugün hepimizin aklında tek bir cümle olmalı: Provokasyona izin vermeyelim, ama gerçek sorunları da görmezden gelmeyelim.
Hakkı ihlal edilenin hakkını savunalım.
Suç işleyenin karşısında duralım.
Ama bir kişinin davranışını binlerce insana mal etmeyelim.
Bir olay üzerinden bölgeleri karşı karşıya getirmeyelim.
Sosyal medyada gördüğümüz her görüntüyü gerçek kabul etmeyelim.
Ve en önemlisi, Türkiye'nin yeni bir geleceğe yürüdüğü bu dönemde, hiçbir küçük kıvılcımın büyük bir yangına dönüşmesine izin vermeyelim.
Türkiye artık bu tecrübeyi yaşayarak öğrendi.
Şimdi sıra, aynı hataları tekrar etmemekte.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
08:41
