Geçtiğimiz gün yazılım ekibinin ofisine uğradım. İçeride harıl harıl çalışan yazılımcı arkadaşlarımızın monitörlerinden aşağı doğru akan kod satırlarına baktım bir süre. Fakat samimiyetle söylemeliyim ki ekibin yaptığı iş, sadece rakamlardan ve kodlardan ibaret değildi…
Şimdi sizlere "eski" ile "yeni"nin arasındaki farkları anlatıp bir kavga çıkaracak değilim. Zira eski eskidir, yeni de yenidir. Eskiyi savunup, "Bir zamanlar elimizde gazete kağıdı olurdu, boyası parmaklarımıza bulaşırdı ve o lekeyi her şeye rağmen severdik" diye nostaljiye sığınan bir metin de yazmayacağım.
Fakat o boya izine saygı duyduğumu, ancak o izinin artık başka bir mecradan elimize bulaştığını söylemeliyim. Çünkü artık bir yazının değeri sadece ne anlattığıyla ölçülmüyor; nerede durduğu, nasıl yayıldığı ve kimin sisteminden geçtiği de belirleyici bir rol oynuyor. Bugün dünyada dev medya yapıları, içeriğin tek başına bir "kale" inşa etmeye yetmediğini çoktan idrak etti. Artık soru şu: Biz sadece içerik mi üretiyoruz, yoksa o içeriği taşıyan aklı da biz mi kuruyoruz?
Bunu günümüzde geç fark edenler hâlâ var ama biz yaşayarak gördük ki kendi sistemini kurmayan bir medya, başkasının düzeninde bir "kiracı" gibi kalakalıyor. Bakın, dünya bu yolu çoktan açtı. Reuters bugün sadece haber geçmiyor; kendi yazılım şirketiyle haber dünyasının damarlarına hükmediyor. Ya da Jeff Bezos’un Washington Post’u satın aldıktan sonra yaptığı ilk işe bakın: Gazeteyi bir teknoloji şirketine dönüştürdü. Kendi içerik yönetim sistemlerini (Arc XP) kurup dünyaya pazarlamaya başladılar. Çünkü okuyucunun verisini başkasının eline bırakmanın, mülkiyeti başkasına devretmekle aynı şey olduğunu biliyorlar.
İşte tam bu noktada sormak lazım: Medya şirketleri neden birer teknoloji şirketine dönüşmeli? Cevabı basit: Çünkü artık içerik tek başına yetmiyor. Eğer veriyi tutamıyor, okuyucunun refleksini kendi yazılımınızla ölçemiyorsanız; karanlıkta ıslık çalıyorsunuz demektir. Yapılan araştırmalar, kendi teknolojisini üreten medya gruplarının, okur sadakatini %40 daha fazla koruduğunu gösteriyor. Biz, Dijital Varlıklar olarak bir başkasının toprağında kiracı olmamak için kendi hasadımızı kendimiz kaldırmaya karar verdik. Dijital mecralarımızı daha işin başındayken yazılım şirketimizle tahkim etmemiz bir fantezi değil, küresel bir zorunluluktu.
Türkiye Gazetesi, TGRT Haber, Türkiye Today gibi markalarımız için kendi kitlesini tanıyan ve datasını yöneten markalar olarak çalışıyoruz. Çünkü içerik bizim, ruh bizim; ama kader başkasının elindeyse, o işten verim çıkmıyor. Yazılım bu yüzden hayati. Bunu sırf hız için değil, mülkiyet ve kontrol için önemli görüyoruz. Kendi verisini yönetemeyen, kendi geleceğini de yönetemez.
İşin en sessiz ama en kritik tarafı ise burası: Yazdığımız şeyin sadece üretiminde değil, yolculuğunda da söz sahibi olmak istiyoruz. Bu sistemlerin tam merkezine de değeri hiçbir dünyalıkla ölçülemeyecek "insan"ı oturtuyoruz. Bir haberi değerli kılan, onu yazan kişinin niyetidir. Hangi yazılım bir cümlede gizlenen o insani sızıyı önceden bilebilir? Asla bilemez. Çünkü orada bir insan, orada bir kalem var.
İşte biz o kalemi asla bırakmayacağız. Kalemin yürüdüğü yolu, kendi yazılımımızla açabildiğimiz kadar açacağız. Bu sadece bir teknoloji yatırımı değil; bir duruş, bir bizim için…
Kendi okuruna aracı koymadan, başkasının insafına sığınmadan ulaşabilmeyi ümit ediyoruz. Bizim yaptığımız tam olarak budur. Ayakları yere basarak, sapasağlam ilerliyoruz. Başkasının sisteminde "misafir" olup iyi görünmektense, kendi sistemimizde "ev sahibi" olup güçlü olmayı seçtik. Bu tercihimizi de kimse bizim adımıza değiştiremeyecek.
Haftaya başka bir başlıkta buluşmak üzere.
Sağlıcakla kalın.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
09:38