Bursa'da 18 yaşında genç bir kız öldürülüyor. Bir hayat daha yarım kalıyor...
Ardından cinayetin faili sosyal medyada bir anda viral hale geliyor.
Fotoğrafları paylaşılıyor, takipçi sayısı artıyor. Altına ''yakışıklı'', ''çekici'' gibi yorumlar yapılıyor.
Bir kadının hayatını elinden alan adam, nasıl oluyor da birkaç saat içinde sosyal medyanın ilgi odağına dönüşüyor?
Asıl sorgulamamız gereken yer tam da burası.
Ürkütücü olan sosyal medyanın bir katili bile görünürlük ve etkileşim üzerinden adeta bir fenomene dönüştürebilmesi.
Çünkü ortada yalnızca bir cinayet yok. Aynı zamanda cinayetin failinin sosyal medyada görünürlük kazanması, hatta bazı kullanıcılar tarafından neredeyse 'hayranlık' nesnesine dönüştürülmesi var.
Bir katil, sırf hakkında konuşulduğu, fotoğrafları paylaşıldığı ve etkileşim aldığı için sosyal medyada adeta bir fenomene dönüşebiliyor.
''Herkes takip ediyor, demek ki o kadar da kötü değil'' düşüncesi farkında olmadan normalleşebiliyor.
Bir de şiddeti romantikleştiren bakış açısı var: ''Ben onu değiştiririm'', ''Aslında kötü biri değil'', ''Bana zarar vermezdi''...
Bu cümleler, şiddetin üzerini romantik bir hikayeyle örtmekten başka bir şey değil.
Hiçbir fiziksel özellik, işlenen bir cinayeti gölgeleyemez. Bir insanın fiziksel görünümü, işlediği suçu değiştiremez.
Yakışıklı olmak bir cinayeti daha az korkunç hale getirmez. Çekici görünmek, işlenen şiddeti masumlaştırmaz.
Şiddetin üzerini romantik bir hikayeyle örtmek, şiddeti ortadan kaldırmaz.
Sosyal medya algoritmaları ahlaki bir süzgeçten geçirmiyor içerikleri.
Öfke de etkileşim getiriyor, hayranlık da.
Öldürülen kadının adı unutulurken, onu öldüren adam popüler hale geliyor.
İşte burada hepimize düşen büyük bir sorumluluk var.
Bir katili konuşurken onu istemeden ünlüleştirmemek, romantikleştirmemek ve görünürlüğünü artırmamak.
Bir katile verilen her gereksiz görünürlük, kurbanın sesini biraz daha geriye itiyor.
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
09:25
