Ülke gündeminde öne çıkanları ve yaşananlara tepkileri ya da tepkisizlikleri düşününce sanki her şey bir romanın içinde oluyormuş hissine kapılıyor insan.
Hayatı roman gibi yaşamak iyidir ama o romanın konusu ve yazarı da en az bunun kadar önemlidir. Roman karakterleri ve onların hayatları ile birbirleri arasındaki iletişim, okura “Böyle hayat mı olur yahu?” dedirtiyorsa bir yerlerde yanlışlık vardır.
O yanlışlık ya yazarın anlatımıyla ya da olay örgüsünde bir şeylerin eksik kalmasıyla ilgilidir.
Aylardır gündemin üst sırasına yerleşen fon soruşturmasında henüz yaraya köklü bir neşter vurulmazken vatandaşın kendi arasındaki homurdanması sokakta güçlü bir eleştiriye dönmeye başladı.
Durum, sipariş üzere hazırlanan hiçbir seçim anketine henüz tam olarak yansımazken çarşıda pazarda markette ilgili ilgisiz her yerde yapılan bir espri ya da eleştiri, fon vurgunu üzerinden şekilleniyor. Üstelik bunu yapanlar farklı siyasi görüşteki insanlarımız.
Gelinen noktada eski bakanın cezaevine girmesi bile çoğunluğun içine henüz su bile serpmemiş vaziyette.
İZMİR ALİAĞA DA UNUTULACAK MI?
Gündem fon ile bıktırıcı bir hâl alırken İzmir Aliağa’dan çok kötü bir haber geldi. HABAŞ Demir Çelik Fabrikasında yaşanan patlamada 18 işçi yaşamını yitirdi, 14 işçi yaralandı.
Faciadan sonra fabrikada daha önce de iş kazalarının yaşandığı, çalışanlara baskı yapıldığı, ihmallerin olduğu iddiaları işçiler ve olayda can verenlerin yakınları tarafından ortaya atıldı.
18 ocağa düşen şivan, kısa süre önce Zonguldak Kilimli’deki maden patlamasında yitirdiğimiz 3 işçi ve Manisa Soma’da maden göçüğünde can veren 5 işçinin geride bıraktığı acılarla birlikte ne yazık ki sadece aileleri tarafından taşınacak.
Ülkede yaşananlar ve sorun hâline gelen konular hâlâ görülmemeye ve önemsiz gibi sayılmaya devam ediyor. Sistem biraz da bunun üzerine kurulu olunca bu duruma dikkat çekmemiz belki şaşırtıcı sayılmıyor.
Ülke gündemi bir romana benziyor. Bu romanda aşk da ihtiras da var, zenginlik de çok kazanma hırsı da mevcut. Aldatma da var, aldatılma da. Hatta ahlaktan yoksun yaşamak da.
Ama bu roman Zonguldak’ta geçiyorsa madencilere, İzmir’de geçiyorsa demir çelik işçilerine sayfalarında yer verilmiyor.
Konu, Hakkari’de geçiyorsa sınırda açılan ateşle şehit olan askerden de babasının “Yakında düğünü olacaktı,” deyip “Her şey mahşere kaldı.” sözüyle yürek yakan feryadından da bahsedilmiyor.
Romanda seçilen yer başkent Ankara ise hakkında yolsuzluk ve yüz kızartıcı kirli ilişkilerin dava konusu olduğu siyasilere asla değinilmiyor, gecekondu mahallelerinde dumanı tütmeyen evlerle haksız bir servetin içinde şatafat içinde yaşayanların zıtlığına işaret edilmiyor.
Peki ama bu kitaba zorunlu olarak maruz kalan okur “Arkadaş böyle roman mı olur?” diye ne zaman soracak?
Google Play
App Store
Haberi Paylaş
00:57
